Compagnie du Courcirkoui

Frankrijk / France

2020 – Chemins…

De plaats: de scène is bedekt met bladeren, een dode boom ligt uitgestrekt op de grond. Niets beweegt, alles lijkt dood, men hoort alleen het geluid van de dode bladeren, bewogen door de wind. Het beeld is gefixeerd in een pasteltint, zonder gedefinieerde kleur. Het leven schijnt daar stilgevallen te zijn…De personages: de ene belichaamt het kind, hij amuseert zich kostelijk, met alles wat hij kan vinden. Hij blijft de hoop koesteren dat hij de dingen (opnieuw) tot leven kan brengen, … de tweede persoon is al meer ervaren en schijnt gewoon geraakt te zijn aan deze grijze wereld, hij is onwrikbaar zijn zijn manier van zijn, zijn manier van bewegen, van leven. D twee personages leven in een post-apocalyptische wereld, de hoop op een beter leven is nog niet merkbaar, maar het leven heeft nog bestaanswaarde. Doorheen de ervaringen en de uitvluchten van de ene en de muziek en de kracht van de andere ondersteunen de twee personages elkaar en gaan ze vooruit in eenzelfde ademstoot. Circus en live muziek. Voor elk publiek.

The location: the scene is covered with leaves and one dead three is on the ground. Nothing moves and everything seems dead. The only thing you can hear is the sound of the leaves in the wind. Life seems like it paused in the scene. The image is in pastel, without a defined colour. The characters: The first personage is a child who entertains himself and has hope that everything will come back to life again. The second personage is more mature and is used to this grey world. He’s headstrong in his way of living his life. The two characters live in an post-apocalyptic world where live has still al little value altough there is no hope for a better life. Between the experiences and excuses of one person and the music and strenght of the other the two personages support each other. They move on. Circus and live music. For every kind of audiance.

Website

Categorieën:Uncategorized