Teatro Só

Duitsland/Germany

2021 – Sorriso

Een poëtische show over liefde en herinneringen. Hoe schrijf je een liefdesverhaal over eeuwige liefde, over liefde die een leven vult, tot het einde der dagen en nooit eindigt voor zij die nog het verleden aanschouwen? Het schrijven van dit liefdesverhaal begint niet bij de heroïsche dood van Romeo en Julia, het vloeit voort uit het hele leven van een oud koppel, van een koppel voor wie de liefde het hele vervulde leven is. De dood van de ene vult het leven van de ander met eenzaamheid. Een eenzaamheid die fantomen tot leven brengt door de kracht van de herinneringen. Degene die heenging is onzichtbaar nu, alhoewel zijn ziel degene die bleef zegent en hij zich nestelt in de ademhaling van wie hem liefhad, wachtend op de hereniging, wetend dat het leven nog verdergaat. Eenzaamheid is een terugkerend thema in het spel van Teatro Só, maar de personages zijn niet gedreven door wanhoop of vertwijfeling, maar eerder door reflectie en de dankbare herinnering.

A poetry show about love and memories. How to write a love story, of a lasting love in time, filling a life till its twilight, and never ending for whom who still beholds the past? The writing of this love story does not begin upon the heroic deaths of Romeo and Juliet, it flows out of an old couple’s entire life, for whom love is that very whole fully accomplished life. One’s DEATH haunts with solitude the life of the other. A solitude which the strength of the remembrances turns phantoms alive, not giving up on loving the remaining one, zealous guardian angels, invisible lovers whose kisses are made of wind. The one who left is now invisible, though his soul blesses the one who stayed, inhabiting the breath of the one who loved him, waiting for the reencounter, knowing that life still goes on for the remaining on. Solitude is a recurring theme in the plays of “teatro só.” However, the characters are not touched by despair, but rather by the reflection of gestures and the gratitude of memory…. letting it passed through the heart, again, one more time.

Website

Categorieën:Uncategorized